آش اوکراینی اوباما


obama_Mollah_Putin

سلسله عقب نشینی‌های اوباما در برابر هژمون طلبیهای مامور سابق ک.گ.ب میرود که در اوکراین به جنگ منجر شود. سیاست سکوت و عقب نشینی، توطئه و حمله مرگبار در پنهان؛ شایسته دولتی برآمده از یک روند دمکراتیک نبوده و تنها ابزارهای یک دیکتاتوری هستند.
نخستین عقب نشینی آشکار اوباما، در سال ۲۰۰۹ در برابر دانشجوی سابق کالج ک.گ.ب. خامنه ایی و در اوج تظاهرات علیه وی در سراسر ایران بوقوع پیوست. هنگامی که یکهفته تمام از اوباما خبری نبود. تنها وقتی که رژیم دوباره بر اوضاع انقلابی که میرفت تاروپود ارتجاع اسلامی را در هم بکوبد؛ چیره گردید، اوباما بر صفحه مانیتور ظاهر شد و با حمایتهای نیم بندش، بیشتر نشان داد که با اوناست تا با ما.
روند چنین سیاستی با تقدیم عراق در سینی طلایی به رژیم، توافق شکست خورده تحویل سلاحهای شیمیایی بشار اسد ادامه یافت. تنها «برگ برنده» و «افتخار » سیاست خارجی اوباما، قتل بن لادن با توسل به حمله شبانه کوماندها در پاکستان بود. بن لادنی که خود توسط امریکا مسلح شده و در کشوری جزء قلمرو امریکا، پاکستان پنهان و سالها مرده بود. سیاست خارجی اوباما، با قتل ایرانیان مبارز در اشرف و لیبرتی، انزجار نه تنها ایرانیان، بلکه همه نیروهای پیشروی خاورمیانه و حامیان بین المللی مقاومت بر حق ایرانیان علیه فاشیزم دینی را برانگیخت.
تهدید پوتین به تحریم و اخراج از جی هشت بخاطر گسیل نیروهای روسی به شبه جزیره کریمه، کک تنبان پوتین را هم نخواهد گزید. اگر جامعه جهانی در برابر هژمون طلبی‌های پوتین، اینبار در اوکراین، منفعل عمل کند، میرود که این بحران به سراسر اروپا و خاورمیانه گسترش یابد. تهدید عربستان سعودی از جانب روسیه به حمله نظامی را هنوز فراموش نکرده ایم.
در روز نخست سپتامبر ۱۹۳۹ ارتش آلمان بدون اعلان جنگ (بنا به معاهدههای جهانی ضروری) به لهستان حمله کرد. روز دوم سپتامبر، انگلیس، فرانسه، استرالیا، نیوزلند و هندوستان به امپراطوری آلمان اعلان جنگ کردند.
حال که سیاست خارجی ایالات متحده تحت رهبری اوباما فلج شده، باید که اتحادیه اروپا رل خویش را ایفاء کند.

……………………………………….

پی نوشت

امروز پوتین در مصاحبه با خبرنگاران انتخابی ادعا کرد که شبه جزیره کریمه را اشغال نکرده ولی ارتش روسیه برای حفاظت از جان روس تباران اوکراینی در «همه جای» این کشور آماده عملیات نظامی است. فراخواندن سفیر کشور همجوار اوکراین، لیتوانی از روسبه بی دلیل نیست. باید دانست سیاست اتحاد جماهیر شوروی، روسی سازی همه کشورهای جزء این اتحاد بود. در پی این سیاست، روسها به این کشورها اعزام و در آنجا اسکان داده میشدند. این بدین معنی است که فردا، پوتین میتواند همین توجیه را برای حمله نظامی به کشورهای سابق اتحاد جماهیر شوروری، لیتوانی، استونی، لهستان ووووو مطرح کند. بویژه که روسهای زیادی در کشورهای بالتیک، بویژه در استونی زندگی میکنند و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به روسیه بازنگشتند. پوتین با بی شرمی انقلاب اوکراین که اتفاقا میز بندو بست را بهم ریخت، برسمیت نشناخته و تنها انتخاباتی که وی «قبول» داشته باشد، اوکی میکند.

بحران اوکراین به هر سو که برود، فاشیزم دینی حاکم بر میهنمان، از نخستین بازندگان آن خواهد بود. اگر غرب، در برابر زیاده طلبی اوکراینی پوتین عقب نشینی کند، مطمئنا هزینه این عقب نشینی را در سوریه،‌ عراق و ایران، جبران خواهد کرد. در صورتیکه غرب در بحران اوکراین پیروز شود، به این پیروزی بسنده نخواهد کرد. و با قطع معامله و حمایت غرب از رژیم، ملت ایران با دست باز آن را سرنگون میکند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s